یک مطالعه گسترده نشان می‌دهد انجام دادن ترکیبی متنوع از فعالیت‌های ورزشی و نه تمرکز بر یک ورزش واحد، می‌تواند خطر مرگ زودرس را به‌ میزان معناداری کاهش و طول عمر را افزایش دهد.

به‌ گزارش سرویس جهانی بی‌بی‌سی، پژوهشگران پس از پیگیری عادت‌های ورزشی هفتگی ۱۱۰ هزار زن و مرد در ایالات متحده به مدت ۳۰ سال، دریافتند افرادی که در این بازه زمانی، هم فعال بودند و هم انواع ورزش‌ها را انجام می‌دادند، در مقایسه با کسانی که فقط بر یک نوع فعالیت ورزشی تمرکز می‌کردند، ۱۹ درصد کمتر در معرض مرگ قرار داشتند.

این اثر حتی از تاثیر ورزش‌های منفردی مانند پیاده‌روی، تنیس، پاروزنی و دویدن هم بیشتر بود. پژوهشگران پس از تحلیل داده‌ها، دریافتند که بیشتر انواع ورزش‌های منفرد خطر مرگ به هر علت را کاهش می‌دهند، اما افرادی که در گسترده‌ترین طیف فعالیت‌ها شرکت داشتند، اوضاعشان بهتر بود و خطر مرگ آن‌ها بر اثر سرطان، بیماری‌های قلبی، بیماری‌های ریوی و علل دیگر در مقایسه با دیگران، ۱۳ تا ۴۱ درصد کمتر شده بود.

این پژوهش همچنین نشان داد که شش ساعت ورزش با شدت متوسط یا سه ساعت ورزش شدید در هفته، مقدار بهینه ورزش است و پس از آن، میزان فواید ثابت می‌ماند.

دکتر یانگ هو از دانشکده بهداشت عمومی هاروارد و نویسنده اصلی این مطالعه که در مجله پزشکی بریتانیا (BMJ Medicine) منتشر شد، می‌گوید: «مهم است که فعالیت‌های بدنی در سطح بالا انجام شود و تنوع‌بخشی به فعالیت‌های‌ ورزشی می‌تواند آن را بسیار سودمندتر کند. ترکیب فعالیت‌هایی با فواید مکمل برای سلامتی، مانند تمرین مقاومتی و هوازی، بسیار مفید است.»

توصیه‌های سرویس سلامت ملی بریتانیا برای میزان فعالیت بزرگسالان ۱۹ تا ۶۴ سال به این شرح است:

ـ حداقل دو روز در هفته ورزش‌هایی انجام دهید که همه گروه‌های عضلانی اصلی را درگیر می‌کند
- ۱۵۰ دقیقه ورزش با شدت متوسط یا ۷۵ دقیقه ورزش شدید در هفته داشته باشید
- این ورزش‌ها را به طور یکنواخت در طول ۴ تا ۵ روز در هفته پخش کنید
- از نشستن یا بی‌تحرکی طولانی‌مدت بپرهیزید

ورزش‌های هوازی می‌توانند پیاده‌روی تند، دوچرخه‌سواری، تنیس، رقص، کوه‌پیمایی یا حتی چمن‌زنی باشند. منظور از ورزش‌های شدید دویدن، شنا، فوتبال، ژیمناستیک یا بالا رفتن از پله‌ها است که باعث تنفس سریع و عمیق می‌شوند. برای تمرین‌های تقویت عضلات هم می‌توان به سراغ یوگا، وزنه‌ زدن، تای‌چی، درازونشست، باغبانی پرتحرک و حتی حمل کیسه‌های سنگین خرید رفت.

محققان در پایان تاکید می‌کنند که با وجود بزرگی مطالعه و اندازه‌گیری مکرر میزان فعالیت بدنی شرکت‌کنندگان، این پژوهش همچنان محدودیت‌هایی دارد و این فرضیه را که وضعیت سلامتی افراد بر نوع ورزشی که انجام می‌دهند اثر گذاشته باشد و نه برعکس، نمی‌توان به‌طور کامل رد کرد. هرچند پژوهش تلاش کرده بود طیفی از عوامل اثرگذار در سبک زندگی را هم در نظر بگیرد.